hy    |   fr

Խածումն (ման)

s.

act of biting.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif խածումն խածմունք
accusatif խածումն խածմունս
génitif խածման խածմանց
locatif խածման խածմունս
datif խածման խածմանց
ablatif խածմանէ խածմանց
instrumental խածմամբ խածմամբք